1989 елның 15 февралендә соңгы совет солдаты Әфганстан чиген атлап чыга. Безнең илнең 520 000 солдаты әлеге сугышта катнаша. 15 меңгә якыны һәлак була, 36 000 ел яралы, 312се хәбәрсез югалган. Татарстан күләмендә 9000 нән артык егет Әфган мәхшәрен кичеп чыга. 250 кеше төрле орденнар, 1415 кеше медальләр белән бүләкләнә. 296 асыл егетебез әлеге яудан исән-сау әйләнеп кайта алмый.

Әфган вакыйгаларыннан соң ике дистә ел вакыт узып китте. Әлеге вакыйгаларны төрлечә бәяләү бар. Ләкин ватанның тугрылыклы уллары буларак үзләренең хәрби бурычларын ахыргача үтәгән һәм шаһит киткәннәрне һәрчак истә тоту – безнең, исәннәрнең, вөҗдан эше ул.

Тынычлыкны саклау, яңа сугышларга юл куймаслык кыюлык һəм көч солдатларның үлемсез батырлыгыннан, аналар газабыннан һəм халыкның сүнмəс хəтереннəн торадыр.